قانون دارویی مشکل ندارد، اجرا مشکل دارد

 

دکتر سید فرشاد حسینی شیرازی،رئیس مرکز تحقیقات دارویی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفت‌وگو با نشریه تخصصی غذا و دارو ضمن تشریح وضعیت صنعت داروسازی کشور در سال آینده بر روند تغییرات قوانین و مقررات در کشور همگام با دیگر کشورها تأکید کرد و ادعای اینکه در قوانین کاستی وجود دارد را بی‌انصافی دانست و بزرگ‌ترین مشکل این حوزه را چگونگی اجرای این قوانین عنوان کرد.

در حال حاضر مهم‌ترین خلاءهاى موجود در قوانين و مقررات صنعت داروسازى چيست؟

قوانين و مقررات در كشور ما مطابق با بسیاری از قوانين و مقررات ساير نقاط جهان تهيه شده‌است؛ به این معنی که اگر به بررسی کلیه قوانین حوزه غذا و دارو که از ابتدا تهیه‌شده بپردازیم، مشاهده می‌کنیم روند تغییرات قوانین و مقررات در کشور همگام با دیگر کشورهاست و بی‌انصافی است که ادعا کنیم کاستی در قوانین وجود دارد. در اصل، كشوري قانوني را پايه‌گذاري مي‌كند و ساير كشورها پس از آناليز و بومي‌سازي آن، آن قوانین را پذیرفته و اجرا می‌کنند. تا اینجای کار مشخص است که نقصی در اصل قوانین و مقررات وجود ندارد و مشکل اساسی اجرایی بودن و اجرایی کردن آن قوانین و مقررات است که ضروری است مسئولین در صدد اصلاح آن برآیند.

اخیراً رييس سازمان غذا و دارو اعلام كردند كمبود داروهاى كشور ٢ برابر شده، به نظر شما این موضوع هم به نحوه اجرای قوانین برمی‌گردد؟

شاید بهتر باشد دلیل این موضوع را از خود سازمان غذا و دارو پیگیری شوید، اما تصور نمی‌کنم این کمبود به شکلی که بیان شد در سطح جامعه محسوس باشد. البته که ايشان بر زواياي بسياري از جمله داروهاي خاص يا مصارف بيمارستاني برخي از داروها اشراف دارند و نظرشان مطابق با جمع‌بندی همه موارد است اما تصور نمی‌کنم براي مشتريان معمولي كه بيماري‌ عادي دارند به اين شكل كمبود داشته باشيم.

وجود شركت‌هاى دانش‌بنیان و گسترش آن‌ها تا چه حد مي‌تواند در حل مشكلات دارويى كشور كارساز باشد؟

شركت‌هاي دانش‌بنیان راه‌حلی بود به‌عنوان يك سيستم واسطه بين دو سیستمی كه ظاهراً آبشان در يك مسیر جريان پيدا نمي‌كرد. ما هميشه از پيوند علم و دانش دانشگاه با صنعت حرف مي‌زنيم، اما حقيقت اين است كه دغدغه‌هاي دانشگاه با دغدغه‌هاي صنعت متفاوت است. سرعت عمل در دانشگاه با سرعت عمل در صنعت متفاوت است؛ علاوه بر این، اهداف و مسائل در صنعت و دانشگاه باهم متفاوت هستند، البته نه به معناي این‌که باهم در تضاد باشند اما به‌عنوان‌مثال در يك دانشگاه ممكن است استادي درنهایت دقت و آرامش پروژه‌ای را در 5 يا 6 سال به نتيجه برساند، در حالیکه در صنعت هر یک ساعت تعیین‌کننده است. بنابراين آميختگي اين دو باهم هميشه معضلي اساسي است.

به همین منظور يك راهكار اين بود كه سيستم‌هاي واسطه‌اي طراحي شود كه هم متحمل كندي و دقت سيستم دانشگاهي باشد و هم جوابگوي سيستم صنعت باشد و در اين نقطه سيستم‌هاي دانش‌بنیان طراحي شد. بعد از مدتي به نظر ‌رسيد كه سيستم‌هاي دانش‌بنیان به‌جای واسطه‌گري بين صنعت و دانشگاه خودشان به صنايعي بر مبناي علوم تبديل مي‌شوند.

چه مشکلی را ایجاد می‌کرد؟

اين موضوع در حالت كلي سطح علم كشور را بالا مي‌برد، ولي مشكل ارتباط دانشگاه با صنعت را حل نمي‌كند و نمي‌تواند مشكل علم با كاربرد را حل كند؛ زیرا بعد از مدتي خود تبديل به صنعت مي‌شود و همان معضلات صنايع براي آن‌ها هم تكرار مي‌شود.به همین دلیل من فكر مي‌كنم كه بيشتر از شركت‌هاي دانش‌بنیان كه بعد از مدتي احتمال دارد خودشان تبديل به معضل شوند؛ به‌خصوص معضل اصلي آن‌ها اين است كه اكثر شركت‌هاي دانش‌بنیان را افرادي تشكيل مي‌دهند كه پايه مالي، بازاري و تجاري ندارند و تا زماني كه چتر حمايت بر روي سرشان است، شايد بتوانند خوب كار كنند، اما زماني كه به مسائل جدي بازار برخورد مي‌كنند، تجربه كافي را ندارند.

راهکاری که پیشنهاد می‌کنید چیست؟

بهتر است از شهرك‌ها و مراكز رشد حمايت شود، زيرا می‌توانند اثرگذاري بيشتري داشته باشند.به این صورت که افراد با تخصص اتصال صنعت و دانشگاه و علم و عمل، وارد این حیطه شوند و علم دانشگاه به‌طرف صنعت شتاب بگيرد. اما در حال حاضر شركت‌هاي دانش‌بنیان، كمپاني تشكيل دادند و بعد از مدتي به علت برخورد با مسائل تجاري و مالي ناخودآگاه بسته مي‌شوند. يا تبديل به شركت‌هاي معضل و مقروض مي‌شوند يا درصدی هم پيشرفت مي‌كنند و به صنعت تبديل مي‌شوند.

 

 

غذا و دارو یک نشریه تخصصی حوزه سلامت و بهداشت و درمان میباشد که با توزیع هدفمند و تخصصی، به منظور ایجاد پل ارتباطی مستحکم تر میان اساتید، تولید کنندگان و وارد کنندگان با مخاطبان عرصه سلامت منتشر میگردد.

آدرسایران، تهران، خیابان ولیعصر، خیابان توانیر،خیابان نظامی گنجوی،خیابان پیوند،کوچه حماسی، پلاک 26 

    88203845 21 (98)+

   88198520 21 (98)+