رئیس سازمان غذا و دارو از اختصاص منابع ارزی برای تأمین ذخایر استراتژیک حوزه سلامت خبر داد و گفت: ۷۳۵ قلم داروی حیاتی و ضروری، ۳۲۲ قلم تجهیزات پزشکی و ۵۸ نوع شیرخشک برای قرار گرفتن در ذخایر کشور تعیین شده است.
به گزارش مجله خبری غذا و دارو، دکتر مهدی پیرصالحی با تشریح روند تأمین ذخایر استراتژیک دارو و تجهیزات پزشکی اظهار کرد: میزان مصرف ارزی سالانه کشور در حوزه دارو، تجهیزات پزشکی و شیرخشک حدود ۵ میلیارد دلار است و بر اساس برنامه هفتم توسعه، وزارت بهداشت مکلف به تأمین ذخایر ۶ ماهه در این حوزه شده است.
وی افزود: اجرای کامل این تکلیف به حدود ۲.۵ میلیارد دلار منابع اضافی نیاز داشت، در حالی که در بودجه سال ۱۴۰۳ ردیف اعتباری مشخصی برای آن پیشبینی نشده بود. در ادامه پیگیریها، حدود یک میلیارد دلار برای این موضوع مصوب شد.
به گفته رئیس سازمان غذا و دارو، با مجوزهای بعدی ۳۰۰ میلیون دلار از این منابع که در آن مقطع معادل حدود ۲۱ همت بود، برای پرداخت بخشی از بدهیهای نظام سلامت اختصاص یافت و ۷۰۰ میلیون دلار برای تأمین ذخایر باقی ماند.
پیرصالحی ادامه داد: در نخستین جلسه کارگروه چهار نفره متشکل از وزیر بهداشت، رئیس سازمان برنامه و بودجه، رئیس کل بانک مرکزی و رئیس سازمان غذا و دارو مقرر شد این ۷۰۰ میلیون دلار به دو بخش تقسیم شود؛ ۳۵۰ میلیون دلار پس از تبدیل به ریال برای خرید از شرکتهای داخلی و ۳۵۰ میلیون دلار برای تأمین خارجی دارو، تجهیزات پزشکی و شیرخشک اختصاص یافت.
۷۳۵ قلم دارو در فهرست ذخایر استراتژیک
رئیس سازمان غذا و دارو با تأکید بر اینکه هدف اصلی این برنامه ایجاد پشتوانه برای شرایط خاص و اختلال احتمالی در زنجیره تأمین است، گفت: در کمیتههای تخصصی سازمان غذا و دارو، اقلام مورد نیاز بررسی و در نهایت ۷۳۵ قلم دارو شامل ۱۳۴ داروی حیاتی و ۶۰۱ داروی ضروری انتخاب شد.
همچنین ۳۲۲ قلم تجهیزات پزشکی حیاتی و ضروری و ۵۸ نوع شیرخشک، از جمله شیرخشکهای متابولیک و رژیمی مورد نیاز بیماران خاص، در فهرست ذخایر استراتژیک قرار گرفت.
به گفته پیرصالحی، این فهرستها پس از بررسی در کمیتههای تخصصی به تأیید کارگروه چهار نفره رسیده و تاکنون پنج جلسه این کارگروه برگزار شده است که حاصل آن پنج مصوبه برای تسهیل فرآیند خرید و تأمین اقلام مورد نیاز بوده است.
بر این اساس، تأمین ذخایر استراتژیک حوزه سلامت با تمرکز بر داروها و تجهیزات حیاتی و ضروری و با استفاده از ظرفیت تولیدکنندگان داخلی و تأمینکنندگان خارجی دنبال میشود تا در شرایط خاص یا بروز اختلال در زنجیره تأمین، دسترسی بیماران به اقلام مورد نیاز استمرار داشته باشد.